Brandmuur

Betekenis

Een brandmuur is een muur die ervoor zorgt dat brand in een gedeelte van een gebouw niet overslaat of doorslaat naar een ander gedeelte van het gebouw of naar een buurwoning. Daardoor beperkt de brandmuur de verspreiding van vuur tussen bouwdelen en bevordert zij de veiligheid van afzonderlijke delen.

Toepassing

De term komt voor bij het ontwerpen en beoordelen van bouwdelen waar brandoverslag moet worden voorkomen.

• Scheiding tussen delen van een gebouw, bijvoorbeeld tussen voorhuis en achterhuis in stedelijke woningen.
• Afscheiding tussen woningen in rijtjeshuizen of appartementencomplexen om overslag naar de buurwoning te vermijden.
• Binnenmuur in boerderijen die woon- en bedrijfsgedeelte scheidt en beide delen tegen brand van het andere deel beveiligt.
• Doorvoering van de muur boven het dak (doorgetrokken tot boven het pannendak) om overslag via het dak te beperken.

Aandachtspunten

• Oude, goedkope rijtjeshuizen hielden vaak onvoldoende rekening met brandoverslag; brand kan dan via de vliering of het dakbeschot naar de naastgelegen woning overslaan.
• In boerderijen waren brandmuren vaak hoge en forse binnenmuren; beide delen werden afzonderlijk verwarmd met eigen stookplaatsen.
• Bij detaillering kan de brandmuur doorgetrokken worden boven de dakbedekking om directe overslag te voorkomen.
• Voor nadere eisen rond branddoorslag, brandoverslag en compartimentering verwijzen de begrippen brandcompartiment en WBDBO (Weerstand tegen BrandDoorslag en BrandOverslag).

Voorbeelden en historische toepassingen

• In stedelijke bouw kwam de brandmuur veel voor als scheiding tussen voorhuis en achterhuis.
• In traditionele boerderijen fungeerde de brandmuur als scheidswand tussen woon- en bedrijfsgedeelte, met aparte verwarmingsplaatsen voor elk deel.