Tichel

Betekenis

Een tichel is een platte vervaardigde steen van gebakken klei die als dakpan, tegel of estrik kan dienen. In sommige regio’s heeft het begrip een afwijkende lokale betekenis.

Toepassing

Tichels worden toegepast als:

• Als dakpan voor het afdekken van daken.
• Als tegel voor vloer- en wandbedekking.
• Als platte steen of estrik in bouwkundig gebruik.
• Regionaal, in Groningen, als aanduiding voor een baksteen.

Aandachtspunten

• Materiaal: altijd van gebakken klei.
• Regionale variatie: in Groningen betekent tichel ook baksteen.
• Historie: de term bestaat al in het Oudnederlands (ca. 1200) onder de naam tegela.
• Taalverwantschap: zowel tichel als tegel stammen uit vroege Germaanse ontleningen aan het vulgair Latijnse tegula.

Etymologie

Het woord gaat terug op Oudnederlands tegela (gebakken steen) en is via vroege Germaanse ontlening verwant aan het vulgair Latijnse tegula; dit woord is afgeleid van het klassieke Latijnse tegula (dakpan), zelf afgeleid van het werkwoord tegere (bedekken, afdekken).