Bindmiddelhuid

Een bindmiddelhuid is de dunne laag met een hoog bindmiddel- en fijndeeltjesgehalte die zich op de oppervlakte van een dekvloer kan vormen.

Betekenis

Een bindmiddelhuid is een dunne oppervlaktelaag van een dekvloer met een relatief hoog gehalte aan bindmiddel en fijne deeltjes. Bij anhydrietgebonden dekvloeren kan die huid bestaan uit een dun laagje calciumcarbonaat (CaCO3) dat minder cohesief is en slechter is geïncorporeerd in de massa van dekvloer.

Toepassing

De bindmiddelhuid ontstaat tijdens het aanbrengen en bewerken van dekvloeren en heeft invloed op de afwerking.

  • Vormt zich op de toplaag van dekvloeren tijdens verwerking.
  • Doet zich vooral voor bij anhydrietgebonden dekvloeren (kan CaCO3 bevatten).
  • Beïnvloedt het aanbrengen van tegels en andere afwerkingen.
  • Moet verwijderd worden vóór het aanbrengen van tegellijm of andere hechtingsmiddelen.

Aandachtspunten

  • Oplossen van de bindmiddelhuid in de tegellijm vermindert de kleefkracht, wat loslaten van tegels veroorzaakt.
  • Verwijderen altijd uitvoeren vóór het tegelen of lijmen.
  • Schuren is een gangbare verwijderingsmethode; kies geschikt schuurmiddel en -apparatuur.
  • Houd rekening met de minder cohesieve structuur van de huid bij inspectie vóór afwerking.

Samenstelling

  • Laag met hoog bindmiddelaandeel en fijne deeltjes aan het oppervlak.
  • Kan bij anhydrietgebonden dekvloeren een dunne calciumcarbonaatlaag (CaCO3) vormen.

Uitvoering

  • Wegschuren van de bindmiddelhuid is aan te raden; een voorbeeldmiddel is carborundum (siliciumcarbide) schuurschijven.