Blokjesvloer

Een blokjesvloer is een houten vloer van korte rechthoekige balkjes die met de kopse zijde omhoog op een ondergrond worden gelegd of gelijmd.

Betekenis

Een blokjesvloer, ook kopse-blokjesvloer of houtbestrating genoemd, bestaat uit korte rechthoekige houtblokken die met de kopse zijde naar boven worden gelegd of gelijmd op een steenachtige ondergrond. De blokken worden gewoonlijk in visgraatverband gelegd; op zandige ondergrond worden grotere blokken in halfsteens verband toegepast. De constructie levert een geluiddempende en vonkdovende vloeroplossing.

Toepassing

De kopse-blokjesvloer wordt toegepast daar waar slijtvastheid, geluiddemping en vonkwering gewenst zijn.

In bedrijven en werkplaatsen.
In laboratoria.
In paardenstallen (voorbeeld: Paleis het Loo).
Historisch als bestrating op bruggen en tussen tramrails.

Aandachtspunten

Ondergrond kiezen: steenachtige ondergrond of lijmen mogelijk; bij zand als ondergrond grotere blokken gebruiken.
Legpatroon afstemmen op ondergrond: visgraatverband voor kleinere blokjes, halfsteens verband bij grotere blokken op zand.
Rekening houden met de geluiddempende en vonkdovende eigenschappen bij keuze van toepassing.
Correcte verwerking en bevestiging op de geschikte draaglaag om stabiliteit en duurzaamheid te waarborgen.

Materialen / uitvoeringsvormen

Varianten op basis van houtsoort worden toegepast (voorbeeldaanduidingen in documentatie: lariks, grenen).
Uitvoering als vloertype (binnen) of als houtbestrating (buitentoepassingen en historische bestrating).

Historiek

In de 19e eeuw werden kopse blokjes ook als bestrating gebruikt, bijvoorbeeld op bruggen en tussen tramrails.