Chemisch anker

Betekenis

Een chemisch anker is een anker of plug gevormd door de chemische reactie van geïnjecteerde stoffen, doorgaans een verharder en een hars. Na uitharden ontstaat een sterke verbinding met het omringende materiaal zoals metaal, steen of beton. Als het anker nog plastisch is, wordt de plug, bout of het draadeind ingebracht; het anker moet volledig uitgehard zijn voordat het belast wordt.

Toepassing

Chemische ankeringen worden gebruikt wanneer hoge trek- of schuifkrachten moeten worden opgenomen.

• Bevestigen van zware objecten.
• Verbinden van bouwelementen, bijvoorbeeld een muurplaat aan een vloer van cellenbeton.
• Toepassing in zowel massieve als holle muren.
• Montage van verschillende vlakken met zeer sterke tweecomponentenkit, waarbij vaak sneller belast kan worden.

Aandachtspunten

• Wachten tot het anker volledig is uitgehard vóór belasting.
• Bij een nog plastisch anker plug, bout of draadeind correct inbrengen.
• Gebruik bij toepassingen met zeer grote trek- of schuifbelastingen.
• Chemische ankers zijn geschikt voor zowel massieve als holle wanden.
• Verschil met mechanisch anker: bij een mechanisch anker vindt verankering plaats door mechanische hechting van de plug met het omgevingsmateriaal.

Uitvoering

Oorspronkelijk bestond een chemisch anker uit een glazen buisje (ampul of patroon) met twee compartimenten met verschillende stoffen; door de ampul in een boorgat te plaatsen en een bout in te slaan werd de ampul gebroken en raakten de stoffen gemengd, waarna uitharding en verankering volgden. Tegenwoordig wordt veel gebruikgemaakt van injectiepistolen met tweecomponenten-kitten die de hars en verharder doseren en in het boorgat injecteren.

Materialen / uitvoeringsvormen

• Ampul (glazen buisje of patroon) met gescheiden componenten.
• Injectiesysteem met tweecomponentenkit en applicatiepistool.