Estrik

Betekenis

Een estrik is een gebakken plavuis, meestal geglazuurd en gemaakt van rood aardewerk; de tegel is van oudsher handgevormd en vrij dik. De term kan ook in bredere zin verwijzen naar plavuizen of, in een andere betekenis, naar estrich (een cement- of leemvloer).

Toepassing

Estriken worden gebruikt als vloerbekleding in binnenruimten, vaak in historische gebouwen en bij restauraties.

• In woningen en openbare gebouwen als slijtvast vloeroppervlak.
• Als imitatie van natuursteen-vloeren in traditionele interieurs.
• Bij verzameling en presentatie van antieke plavuizen in musea of collecties.

Aandachtspunten

• Herkomst: estrik is traditioneel handgevormd maar wordt tegenwoordig ook machinaal geproduceerd.
• Verschil in afwerking: geglazuurde plavuizen worden estriken genoemd; ongeglazuurde plavuizen heten tuimelaars.
• Kleur en uitstraling: meestal van rood aardewerk, soms geglazuurd in bruin, geel of groen, of grijs gesmoord.
• Vorm en dikte: oorspronkelijk altijd vierkant en relatief dik; afmetingen varieerden sterk.

Materialen / uitvoeringsvormen

• Basismateriaal: rood aardewerk (earthenware).
• Afwerking: geglazuurd (estriken) of ongeglazuurd (tuimelaars).
• Productie: handgevormde exemplaren (traditioneel) en moderne machinale productie.

Afmetingen

• Originele vormen waren vierkant; gangende historische maten liepen van ongeveer 11 x 11 cm tot 30 x 30 cm.
• Een veel voorkomende historische maat was 13 x 13 cm.
• Dikte: traditioneel vrij dik, zonder exacte waarden genoemd.

Etymologie en vertaling

• De term komt van middeleeuws-Latijn astricus of astracus (plaveisel).
• Engelse aanduiding: "earthenware floor tile".

Verschil met estrich

• Naast de betekenis als gebakken tegel kan "estrik" ook verwijzen naar "estrich", zijnde een vloer van cement of leem; beide betekenissen bestaan naast elkaar.