Jersey Dutch house
Het Jersey Dutch house is de karakteristieke koloniale woningstijl van Nederlandse nederzettingen in Nieuw-Amsterdam en New Jersey vanaf de 17e eeuw.
Betekenis
Het Jersey Dutch house is een woningtype dat Nederlanders vanaf de 17e eeuw in Nieuw‑Amsterdam (huidig New York) en omgeving, zoals het district Bergen in New Jersey, bouwden en aanpasten aan lokale omstandigheden. De stijl combineert typische Nederlandse bouwkenmerken met natuurlijke materialen en lokale uitvoeringen, met name een mansarde‑achtig dak als meest herkenbaar element.
Toepassing
Het woningtype kwam voor in koloniale nederzettingen en leeft vanaf het einde van de 19e eeuw opnieuw op in revivalvormen.
- Gebouwd door Nederlandse kolonisten in Nieuw‑Amsterdam en in delen van New Jersey (o.m. Bergen).
- Aangehouden als model bij de Dutch Colonial Revival vanaf eind 19e eeuw.
- Toegepast met variaties in gevelmateriaal, aanbouwen zoals veranda's, en decoratieve elementen bij moderne herinterpretaties.
Aandachtspunten
- Rekening houden met de constructieve complexiteit van het mansarde‑achtige dak en de gevoelige overgangen voor wind en regen.
- Profiteren van de forse dakoverstekken die muren en mortel (mogelijk kalkmortel) beschermen tegen weersinvloeden.
- Behouden of correct uitvoeren van traditionele elementen zoals schuiframen met roedeverdeling en boerendeuren voor authentieke uitstraling.
- Bij moderne herwerkingen: onderscheiden tussen authentieke bouwkundige elementen en puur decoratieve toevoegingen (bijv. vast aangebrachte luiken).
Materialen / uitvoeringsvormen
- Natuurlijke materialen domineren de traditionele uitvoering.
- Gevels veelal van natuursteen: soms hout aan de zolderverdieping of geheel houten gevels bij oorspronkelijke kleine woningen.
- Ramen meestal schuiframen (sash windows) met roedeverdeling, vaak dubbele schuiframen.
- Houten luiken bij ramen en soms houten daktegels.
- Binnenin open haard en stenen schoorsteen; bij latere herwerkingen vaak gasopenhaarden en moderne rookkanalen.
- Veel huizen hebben een veranda; soms verschijnen dakkapellen.
Dutch roof (mansardedak)
Het meest opvallende kenmerk is het mansarde‑achtige (gambrel) dak met een relatief vlak bovenste deel en een steiler onderste deel, waarbij het onderste deel soms licht gekromd uitloopt en zo lange overstekken vormt.
- Voordelen:
- Vergroot de bruikbare zolderruimte, waardoor woningen ongeveer anderhalve woonlaag krijgen.
- Voorkomt hoge dakopbouwen terwijl er toch een ruime zolderverdieping ontstaat; er wordt verteld dat Engelse belastingregels over het aantal verdiepingen daarbij een rol konden spelen.
- Grote dakoverstekken beschermen de muren en bieden ruimte voor veranda's.
- Nadelen:
- Constructief ingewikkelder dan een schild- of lessenaarsdak.
- Overgangen van dakvlakken zijn gevoeliger voor weersinvloeden (wind en vooral regen).
Dutch Colonial Revival
Vanaf het einde van de 19e eeuw worden kenmerken van de Jersey Dutch‑stijl in een moderne context toegepast als Dutch Colonial Revival.
- Gebruikt traditionele vormen zoals het glooiende overstekende dak als kenmerkend element.
- Plaatste traditionele elementen soms decoratief (bijv. vast aangebrachte luiken).
- Verving traditionele voorzieningen deels door moderne oplossingen (bijv. gasopenhaarden, efficiënte rookkanalen in plaats van massieve stenen schoorstenen).
- Behoud van traditionele details bleef veelvuldig uit nostalgie en esthetische voorkeur.
Historiek
Het type ontstond bij Nederlandse kolonisten in de 17e eeuw in Nieuw‑Nederlands; de culturele invloed van die gemeenschap bleef zichtbaar, onder meer via taal (Jersey Dutch) en bouwtradities, tot in de 19e en vroeg 20e eeuw.