Leisteen

Betekenis

Leisteen is een natuursteen die ontstaat door metamorfose (omvorming onder invloed van druk en/of hitte) van kleisteen of schalie. De steen heeft een fijne korrel en een sterke gelaagdheid waardoor schollen van de rots gespleten kunnen worden en een natuurlijk splijtoppervlak ontstaat.

Toepassing

Leisteen wordt hoofdzakelijk toegepast als dakbedekking.

• Winnen en splijten tot natuurleien die op gewenste dikte en maat worden gebracht.
• Gebruiken als dakbedekking vanwege de fijne, dichte structuur die goede waterdichtheid geeft.
• Toepassen als gevelbekleding en soms als bijzondere binnenwandbekleding.
• Verkrijgen in diverse vormen; de rechthoekige lei is in Nederland het meest gangbaar.

Aandachtspunten

• Rekening houden met de gelaagdheid: leisteen splijt in schollen en vertoont een duidelijk splijtoppervlak.
• Het splijtoppervlak varieert per soort van zeer ruw tot vrij glad, wat verwerking en esthetiek beïnvloedt.
• Kleurvariaties komen voor: donkergroen, donkerbruin, donkergrijs, zwart en soms roodachtig; iedere groeve heeft een eigen specifieke kleur.
• Uiterlijk en kleur kunnen veranderen door weersinvloed (bijvoorbeeld regen op het dak).
• Andere producten die “lei” genoemd worden (zoals vezelcementlei en leipan) zijn geen leisteen en verschillen qua materiaal en eigenschappen.

Ontstaan

Leisteen ontstaat door metamorfose van kleisteen of schalie, dat zelf gevormd werd uit klei onder druk van jongere afzettingslagen. Door druk en/of hitte krijgt het gesteente de karakteristieke gelaagdheid en fijne korrel.

Geografische herkomst

Bekende leisteengroeves liggen onder meer in Engeland, Noorwegen en Spanje; elke groeve levert leien met een eigen karakter en kleur.