Sifon

Betekenis

Een sifon is een stankafsluiter die berust op het principe van een waterslot: een gedeelte van de leiding vult zich met water en sluit de pijp luchtdicht af. Daardoor blijft onder normale omstandigheden water in de hals staan en worden ongewenste geuren en luchtstromen tegengehouden.

Toepassing

Sifons worden toegepast om lucht- en geurverspreiding via riolerings- of afvalwatersystemen te voorkomen.

• Onder wastafels en gootstenen in woningen en gebouwen.
• In baden en douchebakken (vaak de zeer platte sifon).
• Als bekersifon of flessifon onder sanitaire toestellen.
• Als onderdoorgang voor water bij een rivier (een andere betekenis van het woord).

Aandachtspunten

• Het waterslot moet voldoende water vasthouden om luchtdicht te blijven; de luchtdichte afsluiting is functioneel essentieel.
• De vorm van de sifon (bijv. zwanenhals) bepaalt of er water in de hals blijft staan.
• Er bestaan platte uitvoering(en) voor douchebakken en baden om inbouwhoogte te beperken.
• Sifons met ingebouwde beluchter voorkomen dat het waterslot leeg getrokken of gezogen wordt.

Typen

Er worden vijf hoofdvormen van sifons onderscheiden, ingedeeld naar vorm:

• S-sifon
• P-sifon
• Flessifon
• Bekersifon
• (Zeer) platte sifon (geschikt voor baden of douchebakken)

Daarnaast bestaan uitvoeringen met een ingebouwde beluchter die het vacuüm voorkomt en zo het waterslot behoudt.

Tweede betekenis: onderdoorgang voor water

Het woord sifon kan ook verwijzen naar een onderdoorgang voor water bij een rivier, vergelijkbaar met een duiker of zinker.

Terminologie en herkomst

Het woord is ontleend aan het Franse siphon en via het Latijn (sipho) aan het Griekse siphon, beide betekenend: buis of hevel. Historisch kwam de term in oudere taalgebruik voor in combinaties zoals "een sifon spuitwater" en later vooral in de betekenis "afvoerbuis". Engels: S-trap (in de sanitaire betekenis) en siphon (algemeen).