Uithof

Een uithof is een op het platteland gelegen boerderij of hoeve die behoort tot een klooster of abdij.

Betekenis

Een uithof is een boerderij of hoeve op het platteland die deel uitmaakt van een klooster of abdij en bestemd is voor agrarische activiteiten, zodat het klooster zich kan blijven richten op godsdienstige taken.

Toepassing

De uithof diende als agrarische onderneming verbonden aan religieuze instellingen.

  • Voorzien in landbouwactiviteiten en voedselproductie ten behoeve van het klooster.
  • Gelegen buiten het kloostercomplex op het platteland.
  • Dienen als economische steun voor de kloostergemeenschap.

Aandachtspunten

  • Ligging: altijd op het platteland, los van het klooster zelf.
  • Bemanning: aanvankelijk door monniken uitgevoerd, later vaak door leken (lekenbroeders of betaalde krachten) wegens tijdgebrek van de geestelijken.
  • Beheer: het beheer van de uithof bleef vermoedelijk de taak van een monnik.
  • Terminologie: in sommige regio's worden synoniemen gebruikt, zoals voorwerk (Groningen) of buitenpost.

Historiek

Uithoven werden in eerste instantie bemand door monniken, maar door hun overige geestelijke taken namen later leken de landbouwactiviteiten over; de bestuurlijke verantwoordelijkheid bleef vermoedelijk bij een monnik.

Engelse benaming

  • Monastic grange