Antentempel
Een antentempel is de eenvoudigste klassieke tempelvorm in de Dorische stijl, met uitstaande muurdelen (anten) en twee voorste zuilen.
Betekenis
Een antentempel is een klassieke tempelvorm in Dorische stijl die relatief eenvoudig van opbouw is. De structuur bestaat uit een rechthoekige cella (naos) met een voorruimte (pronaos) die door uitstekende muurdelen (de antae of anten) wordt begrensd, met twee zuilen tussen die muurdelen en een krepidoma met treden naar de ingang.
Toepassing
De antentempel wordt toegepast in de klassieke Griekse tempelbouw.
- Dorische tempeltype met een eenvoudige voorgevel.
- Heiligdommen waarbij een pronaos tussen uitstekende muurdelen gewenst is.
- Bouwprojecten met een krepidoma van drie of vier treden.
Aandachtspunten
- Antae (anten): uitstekende muurdelen die de pronaos begrenzen.
- Zuilen: twee zuilen geplaatst tussen de anten vormen de voorgevel.
- Krepidoma: bestaat uit drie of vier treden naar de tempel.
- Terminologie: naos is de Griekse benaming voor de cella; cella is het Latijnse equivalent.
Onderdelen
- Cella (naos): de rechthoekige ruimte voor het heiligdom, met poort.
- Pronaos: de ruimte vóór de naos.
- Antae / anten: de uitstekende muurdelen aan weerszijden van de pronaos.
- Twee zuilen: staan tussen de anten in de voorgevel.
- Krepidoma: de trapreeks (drie of vier treden) naar de tempel.
Etymologie en termen
- Het woord anten is afgeleid van het Latijnse anta, dat 'voor' betekent; het meervoud is antae.
- De term tempel is ontleend aan het Latijnse templum (gewijde ruimte of heiligdom), al dan niet via het Franse temple.
- Engelse aanduiding: antetemple.