Antislipwaarde

Betekenis

De antislipwaarde, doorgaans aangeduid als R‑waarde, is een anti‑slipcodering voor keramische tegels, laminaat en vergelijkbare vloerbekledingen die het "grip‑niveau" van een oppervlak aangeeft. Hoe hoger de R‑waarde, hoe groter de wrijving en hoe kleiner het risico om uit te glijden op (natte of vette) vloeren of bij hellingen. De R van R‑waarde komt van het Duitse Rutsch (glijden). De term R‑waarde wordt daarnaast ook gebruikt voor warmteweerstand van materialen; die betekenis is niet identiek aan de antislipwaarde. De PEI‑waarde daarentegen geeft de slijtvastheid van een tegel aan.

Toepassing

De antislipwaarde helpt bij de keuze van vloeren voor specifieke ruimtes en gebruiksomstandigheden.

• Kiezen van tegeltypes voor droge binnenruimten, natte ruimtes en industriële zones.
• Selecteren van geschikte vloeren voor badkamers, douches, zwembaden en keukens.
• Combineren met V‑waarden of ABC‑codes bij speciaal gebruik (bijvoorbeeld blootsvoets gebruik of sterk vervuilde, vette omgevingen).
• Bepalen van onderhoudsinspanningen (hogere R‑waarden kunnen lastiger schoon te maken zijn).

Aandachtspunten

• R‑waarden lopen in praktijk van 8 tot 13, waarbij 8 de laagste antislipwaarde is.
• Een hogere R‑waarde gaat vaak samen met moeilijker onderhoud en reiniging.
• Voor blootsvoets te betreden vloeren kunnen aanvullende ABC‑codes gelden.
• V‑waarden geven de verdringingsruimte voor vuil aan en beïnvloeden de werking van reliëfprofielen.
• De PTV (Pendulum Test Value) meet antislip via een pendeltest zonder menselijke proefpersonen; een hogere PTV betekent meer grip.

Methode / bepaling van de R‑waarde

De R‑waarde wordt bepaald met de Schiefe Ebene‑methode (scheve helling). Bij de antisliptest (DIN 51130) lopen twee testpersonen om beurten over een met zeepoplossing bevochtigd oppervlak terwijl zij met een veiligheidsharnas zijn gezekerd. De hellingshoek neemt toe met een snelheid van 1 graad per seconde totdat de testpersoon zijn of haar grip verliest. Elke testpersoon loopt viermaal tot uitglijden optrad; het gemiddelde van deze acht metingen is de kritieke hellingshoek die de R‑waarde bepaalt.

R‑waarde classificatie (hellingshoek en voorbeeldtoepassingen)

• R8: ≤ 6º (vroeger ≤ 3º): basis antislip, geschikt voor droge binnenruimten.
• R9: > 6º en ≤ 10º: geringe wrijving; droge ruimtes zoals slaapkamers, binnenentrees, trappen, kantines, kantoren, ziekenhuizen.
• R10: > 10º en ≤ 19º: normale wrijving; keukens, verswinkels (droge voedselverwerking), woonkamers, openbare gebouwen, toiletten, garages en parkeergarages.
• R11: > 19º en ≤ 27º: bovengemiddelde wrijving; keukens, balkons, terrassen, tuintegels, buitentrappen, natte ruimtes (douches, badkamers), buitenentrees, bakkerijen, laboratoria, sauna, sommige zwembadranden.
• R12: > 27º en ≤ 35º: hoge wrijving; zeer natte productieruimtes, zwembaden, spa/thermen, spoelruimtes in grootkeukens, snackbar‑/frituurruimtes, koelruimtes met onverpakte waren.
• R13: > 35º: zeer hoge wrijving; zeer natte en vettige ruimtes zoals slachthuizen, vleesverwerking, visverwerking, bepaalde industriële keukens; eventueel industriële tegels met noppen.

ABC‑waarde

Voor vloeren die blootsvoets worden betreden kan een lettercode worden gebruikt, of deze letter kan aan een R‑waarde worden toegevoegd:

• A: ≥ 12º en ≤ 17º (cof 0,21–0,31): droge vloeren zoals kleedkamers.
• B: ≥ 18º en ≤ 24º (cof 0,32–0,42): natte vloeren zoals douches.
• C: ≥ 24º (cof > 0,42?): zwembaden, watertrappen en doorloopvoetbaden.

V‑waarde (verdringingsruimte)

De V‑waarde geeft in hoeverre het tegelprofiel vocht‑ en vuilverdringing toelaat en wordt uitgedrukt in volume vuil per vloeroppervlak. Bij voldoende verdringingsruimte wordt vuil in het profiel gedrukt zodat de topcontacten grip blijven bieden. Voorbeeldcombinaties in de praktijk: R12/V4 in fastfoodkeukens en R13/V10 in slachthuizen. Voorbeelden van V‑codes:

• V4: 4 dm3/dm2
• V6: 6 dm3/dm2
• V8: 8 dm3/dm2
• V10: 10 dm3/dm2

PTV‑waarde (pendelwaarde)

De PTV‑waarde wordt bepaald met een pendeltest (Pendulum Test Value) zonder menselijke proefpersonen. De uitkomst geeft het sliprisico aan; hoe hoger de PTV‑waarde, hoe groter de grip van het oppervlak.