Droge knoop

Betekenis

Een droge knoop is een op de bouwplaats (in situ) gemaakte verbinding tussen twee betonnen onderdelen waarbij de verbinding bestaat uit een vrije oplegging (bijvoorbeeld met nokken) of uit bouten of gelijkwaardige bevestigingen. De verbinding resulteert niet in een monoliete constructie en heeft een andere sterkte en stijfheid dan een natte knoop.

Toepassing

De droge knoop wordt toegepast waar elementen tegen elkaar gedragen of verbonden moeten worden zonder toevoeging van mortel of aanvullend beton.

• Tussen in het werk gestorte betononderdelen
• Tussen prefab betonelementen
• Bij systeemvloeren als eenvoudige oplegging
• Voor droge verbindingen tussen metalen onderdelen die met bouten zijn verbonden

Aandachtspunten

• Snellere uitvoering: geen wachttijd voor uitharding van mortel nodig.
• Kostenvoordeel: minder arbeidsintensief en geen aanvoer en storten van mortel of beton.
• Minder sterke en minder stijve verbinding dan een natte knoop; rekening houden met constructieve gevolgen.
• Er ontstaat geen monoliete constructie; continuïteit van het beton is niet gegarandeerd.

Materialen / uitvoeringsvormen

• Vrije oplegging met nokken of vergelijkbare vormelementen.
• Boutverbindingen of andere mechanische bevestigingen.
• Toepasbaar voor zowel in het werk gestorte als prefab betonelementen, en voor metalen onderdelen met boutverbindingen.

Verschil met natte knoop

• Voordelen ten opzichte van de natte knoop: sneller te maken en goedkoper (minder arbeidsintensief, geen mortel of betonstort nodig).
• Nadelen ten opzichte van de natte knoop: constructie is minder sterk en stevig; er wordt geen monoliete verbinding gevormd.

Terminologie

De Engelse aanduiding is "dry joint", die ook kan worden gebruikt in de betekenis van elementen die koud op elkaar liggen, zoals bij een koude voeg.