Elastomeer

Betekenis

Een elastomeer is een kunststof die een groot elastisch vermogen bezit, soms met meer dan 100% elastische vervorming. Elastische vervorming houdt in dat het materiaal na wegnemen van de belasting in zijn oorspronkelijke vorm terugkeert en daarbij zijn eigenschappen behoudt. Elastomeren en rubbers bestaan uit lange ketens (polymeren) met enkele verbindingen (cross links) tussen de ketens, waardoor hun structurele en thermische eigenschappen verschillen van thermoplasten en thermoharders.

Toepassing

Elastomeren komen voor in materialen die sterke elasticiteit vereisen.

• Synthetisch rubber, bijvoorbeeld neopreen.
• Siliconen als elastisch materiaal.
• Rubbers in diverse elastische toepassingen.

Aandachtspunten

• Elastische vervorming betekent herstel naar de oorspronkelijke vorm na belasting.
• Sommige elastomeren kunnen meer dan 100% elastische vervorming ondergaan.
• Elastomeren en rubbers bevatten enkele cross links tussen polymeerketens; dat plaatst ze tussen thermoplasten en thermoharders qua verbindingsdichtheid.
• Waar thermoplasten bij hoge temperatuur verweken, verweken elastomeren en rubbers al bij kamertemperatuur.
• Natuurrubber (poly-isopreen) is geen kunststof en valt buiten de categorie kunststof-elastomeren.

Materialen / uitvoeringsvormen

• Polymeren met lange ketens vormen de basisstructuur van elastomeren.
• Cross links (enkele bindingen tussen ketens) geven elastomeren hun karakteristieke eigenschappen.
• Voorbeelden van elastomeren in de praktijk zijn synthetisch rubber (neopreen) en siliconen.

Verschil met thermoplast en thermoharder

• Thermoplast: vrijwel geen cross links; verwekingsgedrag treedt bij hogere temperaturen op.
• Thermoharder: zeer veel cross links; ander thermisch en mechanisch gedrag.
• Elastomeer: bevindt zich qua aantal cross links tussen thermoplasten en thermoharders en vertoont al bij kamertemperatuur verweking in tegenstelling tot veel thermoplasten.