Hilde

Betekenis

Een hilde is de verdieping boven de stal in een boerderij, specifiek een opslagruimte in de zolder van de zijbeuk van een hallenhuistype boerderij. Deze ruimte diende om wintervoeder en meestal hooi op te slaan, terwijl in de winter het vee beneden stond.

Toepassing

De hilde komt voor in traditionele boerderijen en diende als opslag en werkruimte.

• Opslaan van hooi en ander wintervoer.
• Gelegen boven de stallen van de zijbeuk bij hallenhuistype boerderijen.
• Biedt opslagruimte terwijl het vee in de winter beneden gehouden wordt.
• Toegang en belading via een balkluik (ook hildeluuk genoemd) in de zoldergevel.

Aandachtspunten

• Zoldervloerplanken lagen in oudere boerderijen meestal los; dit zijn vaak balkslieten.
• De hilde fungeerde doorgaans als hooizolder en had geen vaste, volledig dichte vloer.
• Regionale naamvarianten komen voor (hild, hilt, hilte, deelt, delt, dilt, dilte).
• Belading gebeurde vaak via een luik boven de grote boerderijdeuren (balkluik / hildeluuk).

Materialen / uitvoeringsvormen

• Zoldervloeren bestonden veelal uit balkslieten: ruw geschilde, dikke houten planken die gebruikt werden om de hilde ("balk", hooizolder) af te sluiten.
• De losse ligging van deze planken maakte belasten en ventilatie van opgeslagen hooi mogelijk.

Herkomst

De naam 'hilde' is terug te voeren op het werkwoord hellen; de oorspronkelijke betekenis verwijst naar een "hellend dak".