Penthouse

Betekenis

Een penthouse is een appartement gelegen op de dakverdieping van een hoog gebouw; het wordt meestal als luxe woonruimte geklasseerd. Kenmerkend zijn ruime indeling en een uitgebreid uitzicht, vaak op één woonlaag met een dakterras of soms een daktuin. Soms wordt ook de term dakflat gebruikt.

Toepassing

Wordt gebruikt als woonunit op de bovenste verdieping van gebouwen.

• Appartement op de dakverdieping van een hoog gebouw.
• Wonen met riante binnenruimte en ruim uitzicht.
• Eén woonlaag met bijhorend dakterras.
• Soms uitgevoerd met een daktuin.

Aandachtspunten

• Wordt doorgaans geassocieerd met luxe en ruime indeling.
• Kenmerken zoals één woonlaag en een dakterras beïnvloeden gebouwtechnische en constructieve keuzes.
• De benaming dakflat wordt soms als synoniem gebruikt.
• Historisch had het woord een andere betekenis (eenvoudig onderkomen) voordat het sinds 1921 voor dakappartementen gebruikt werd.

Kenmerken

• Riante ruimte.
• Riant uitzicht.
• Eén woonlaag.
• Dakterras: soms een daktuin.
• Gelegen op de bovenste verdieping van een hoog gebouw.

Herkomst / etymologie

Het woord penthouse is Engels en gaat terug op het Oudfranse apentis, dat afstamt van het middeleeuws-Latijnse appendicium en uiteindelijk van het Latijnse appendere ('hangen'). Oorspronkelijk verwees het begrip naar een eenvoudig aangebouwd onderkomen; de betekenis van een appartement op het dak van een wolkenkrabber dateert uit 1921, waarna de term met luxe geassocieerd werd.