Pontonbrug
Een pontonbrug is een meestal tijdelijke brug die bestaat uit drijflichamen met daarop een rijvloer of wandelvloer.
Betekenis
Een pontonbrug is een brug waarvan de overbouw rust op drijvende pontons of schepen, in plaats van vaste pijlers. De constructie is doorgaans tijdelijk en kan worden geopend of gesplitst om scheepvaart door te laten.
Toepassing
Pontonbruggen worden ingezet waar een snelle of tijdelijke rivierovergang nodig is.
- Vervanging van een vernietigde brug, vaak bij militaire operaties.
- Snel transport en tijdelijke oversteekroutes.
- Werkplatforms in de bouw die uitsluitend vanaf het water plaatsvinden (pontonverhuur).
- Tijdelijke bruggen voor wandelaars en fietsers.
Aandachtspunten
- Voor elk passerend schip moeten één of meer brugdelen uitgevaren worden om doorvaart mogelijk te maken.
- De drijvende pontons nemen de belasting van de brug over; ze dragen doorgaans minder dan vaste pijlers, waardoor de maximale belastingen beperkt zijn.
- Pontons kunnen naast elkaar gelegd worden om zwaardere lasten te verdelen.
- Bij varend verkeer of sterk wisselende waterstand zijn brugwachters of onderhoudsmensen nodig.
- Pontonbruggen zijn snel te leggen en weer te ontbinden indien voldoende brugschepen beschikbaar zijn.
Materialen / uitvoeringsvormen
- Pontons: drijvende platformen, soms holle rechthoekige stalen objecten.
- Brugschepen / brugschuiten: boten die als drijflichaam worden toegepast en de brug ondersteunen.
- Rijvloer of wandelvloer: over de drijflichamen aangebracht om verkeer toe te laten.
Mechanische inrichting (historisch)
Bij houten schipbruggen bestond een mechanische inrichting om de hoogte van het brugdek te regelen, gevormd door kakefeiten (ook gespeld als kaekefeijten, cakelefeijten of kakelfijten).
Bailey-brug op pontons
Een Bailey-brug kan als pontonbrug worden gebruikt; dit is een tijdelijke vakwerkbrug opgebouwd uit standaardonderdelen. Doordat de vakwerken scharnierend aan elkaar bevestigd zijn, kan zo'n brug op pontons meebewegen met de belasting.
Etymologie
Het woord ponton is ontleend aan het Franse ponton (brug, pont; ca. 1360) en is verder ontwikkeld uit het Latijnse ponto, waarmee in klassieke bronnen een platboomd transportschip of drijvende brug wordt aangeduid.