Schuifraam

Een schuifraam is een raam waarvan het boven- en benedendeel verticaal langs elkaar kunnen schuiven binnen het kozijn.

Betekenis

Een schuifraam (of schuifvenster) is het geheel van kozijn, raam en ruiten waarbij het boven- en benedendeel verticaal langs elkaar kunnen schuiven. Technisch vormt het schuifraam het deel binnen het raamkozijn en kan het in verschillende uitvoeringen en met diverse afsluitings- en balanssystemen voorkomen.

Toepassing

Een schuifraam wordt toegepast als beweegbaar gevel- of binnenraam.

  • In historische en oudere gevels en ramen die karakteristiek schuifvensters hebben
  • Bij renovatie van bestaande schuiframen
  • In hedendaagse architectuur waar verticale of horizontale schuifvlakken gewenst zijn
  • Als alternatief voor draaiende ramen wanneer een schuifuitvoering gewenst is

Aandachtspunten

  • Gewicht: vervangen van enkelglas door isolatieglas verdubbelt het gewicht en kan originele raamgewichten onbruikbaar maken.
  • Balanssystemen: originele contragewichten of moderne balansveren zijn nodig om het raam in elke gewenste positie te houden.
  • Tocht- en waterdichtheid: toepassen van speciale tochtprofielen (VR strips) en afdichting van de wisseldorpel verbetert isolatie en comfort.
  • Inbraakveiligheid: het geopende onderste deel is inbraakgevoelig; het gebruik van schotten en schothouders was een historische maatregel.
  • Renovatie: vaak is vervanging van het houten kozijn nodig bij grondige renovatie.

Soorten schuiframen

  • Verticale schuiframen zonder gewichten: het omhoog geschoven onderraam wordt vastgezet met pennen in gaten in het omliggende kozijn.
  • Verticale schuiframen met gewichten: contragewichten maken het mogelijk het raam in elke stand te zetten; soms werden pennen gebruikt als bijkomende vergrendeling.
  • Horizontale schuiframen (glijramen): linker- en rechterdeel schuiven horizontaal langs elkaar.
  • Schuiframen met één beweegbaar deel: meestal slechts het onderste deel kan schuiven.
  • Dubbele schuiframen: beide delen kunnen schuiven; komt zelden voor.

Schuifraam, technisch gezien

  • Contragewicht en raamkoord: een contragewicht in het schuifkozijn in combinatie met een raamkoord vergemakkelijkt het schuiven.
  • Wisseldorpel: de plaats waar boven- en onderraam elkaar ontmoeten wordt wisseldorpel genoemd.
  • Moderniseringsmaatregelen: bij zwaardere isolatiebeglazing functioneren oorspronkelijke raamgewichten vaak niet meer; dan kunnen balansveren als vervanging worden toegepast.
  • Balansveren: er bestaan twee modellen afhankelijk van het raamgewicht: een enkele veerset voor 4,5 t/m 65 kg en een tandem veerset voor 65,5 t/m 120 kg.
  • Tochtprofiel: speciale VR strips en afdichting van de wisseldorpel verbeteren de isolatie van het schuifraam.

Renovatie en vervanging

  • Vervangen door een traditioneel schuifraam met dubbelglas is mogelijk, maar het extra gewicht vraagt aandacht voor de balanssystemen; alternatieven zijn dun monumentenglas of vacuümglas.
  • Vervangen door een raam dat het uiterlijk van een schuifraam behoudt maar functioneert als draaiend raam of draaikiepraam, met kozijnen in hout, kunststof of aluminium, is een gebruikelijke renovatieoptie.
  • Bepaalde vervangingsoplossingen laten een deel van het raam wel openen terwijl het uiterlijk van het schuifraam wordt behouden.

Historiek

  • Oorsprong en introductie: het schuifvenster kwam eind 17e eeuw uit Frankrijk.
  • 18e eeuw: zowel onder- als bovenraam hadden roedeverdeling.
  • 19e eeuw: aantal ruiten verminderde tot zes of acht; het bovenste deel werd vaak vastgezet zodat enkel het onderste deel verschuifbaar bleef.
  • Eind 19e eeuw: het zesruits schuifvenster verdween en men maakte schuiframen met een tussenstijl (T-venster).
  • 20e eeuw: ook de tussenstijl verdween (H-venster) en het bovenraam werd vaak met glas-in-lood uitgevoerd; glas-in-lood biedt zonwerende werking en beperkt directe zoninstraling op tapijten en kleden.