Luifel

Betekenis

Een luifel is een (gedeeltelijke) overkapping die beschutting geeft tegen regen, sneeuw en soortgelijke weersinvloeden, veelal boven een ingangspartij of raampartij van een gebouw. Een markies is een specifieke vorm van een luifel. De term wordt ook gebruikt voor de luifel van een tent, caravan of camper.

Toepassing

De luifel wordt toegepast waar afdak nodig is om toegang of ramen te beschermen.

• Boven een ingangspartij van een gebouw
• Boven een raampartij
• Als markies of zonwering boven winkels en toegangen
• Aan tenten, caravans en campers
• Als luifel boven een laadperron of overdekte laadruimte

Aandachtspunten

• Let op de hang-constructie: de bevestiging en draagstructuur van een luifel vergen aandacht, zeker wanneer deze vergelijkbaar is met een balkonconstructie.
• Rekening houden met materiaalkeuze; traditioneel waren luifels van ander materiaal dan glas geplaatst om meer lichtinval in de hal toe te laten.
• Onder de term 'luif' wordt onder andere de ruimte onder een afdak verstaan; de begrippen rond plaatsing en ruimte kunnen dus variëren.

Vergelijkbare begrippen

Wordt vergeleken met overstek, baldakijn, latei (luifellatei), aanluiving, afdak, gazebo, pergola en veranda; deze termen beschrijven verwante of overlappende typen overkappingen en constructies.

Voorbeelden

• Glazen luifel boven een entree
• Luifeldak van bodegas Ysios, Laguardia (architect: Calatrava)
• Luifel op station Oriente, Lissabon (architect: Calatrava)

Etymologie

Het Middelnederlandse loeyfe is ontleend aan het Rijnlandse leuve en uiteindelijk afgeleid van het Protogermaanse laubja-; de oorspronkelijke betekenis hield verband met een dak of hut uit bebladerde takken.