Stabiliteitswand

Betekenis

Een stabiliteitswand is een wand die de benodigde stabiliteit (stijfheid) van een constructie waarborgt. Door het beperken van doorbuiging en rotatie voorkomt zij dat de gebouwschil als geheel naar één zijde neigt en zorgt zij voor verdraging van krachten richting de onderliggende constructie of fundering.

Toepassing

Stabiliteitswanden worden toegepast waar een gebouw één samenhangende en stabiele doos moet vormen.

• Voorkomen dat het gebouw als geheel naar één zijde neigt.
• Verbinden van verdiepingsvloeren zodat schijfwerking optreedt en krachten overgedragen worden.
• Fungeren vergelijkbaar met stijve betonnen kernen (bijv. liftenhuis, trappenhuis).
• Dienen als decentrale kern bij uitkragende verdiepingen om krachten en momenten van de uitkraging op te vangen.

Aandachtspunten

• Wanden leveren stabiliteit ondanks dat wanden in lengte- en hoogterichting relatief buigslap kunnen zijn.
• Schijfwerking veronderstelt dat vloeren door de wand met elkaar verbonden zijn zodat krachten naar onderliggende constructies geleid worden.
• Voor uitkragingen kan een doorlopende, dikke stabiliteitswand noodzakelijk zijn om voldoende stijfheid en weerstand tegen momenten te bieden.

Verschil met betonnen kernen en windverbanden

• Stabiliteitswanden hebben een vergelijkbare functie als betonnen stijve kernen (zoals liftenhuis of trappenhuis) en als windverbanden, namelijk het bieden van ruwbouwstijfheid en het opnemen van laterale krachten.
• Waar betonnen kernen vaak een centrale, monolithische kern vormen, kunnen stabiliteitswanden ook als decentrale, doorlopende wanden worden ingezet, bijvoorbeeld bij uitkragende verdiepingen.