Terracotta

Betekenis

Terracotta is ongeglazuurd, bruinroodachtig hard gebakken aardewerk; de naam betekent letterlijk "gebakken aarde" in het Italiaans. Door het ongeglazuurde karakter en de soms wat grove klei waaruit het gemaakt is, is terracotta vrij poreus.

Toepassing

Terracotta wordt toegepast als keramisch materiaal en kleurtoon.

• Vorming van urnen en andere gebruiksvoorwerpen.
• Gevelversiering: ornamenten van keramiek voor de gevel.
• Esthetische toepassing als kleur (de kleur van terracotta-aardewerk).

Aandachtspunten

• Poreus: absorbeert gemakkelijker vocht dan geglazuurde keramiek.
• Ongeglazuurd: heeft een ruwere, minder gladde afwerking.
• Klei-samenstelling: kan wat grove textuur hebben afhankelijk van de gebruikte klei.
• Kleur: herkenbaar bruinroodachtig, gelijk aan terracotta-aardewerk.

Herkomst en naam

• De term is Italiaans en afgeleid van het Latijnse terra (aarde) en het Italiaanse cotta (gebakken), het vrouwelijk deelwoord van cuocere (bakken/koken); etymologisch verbonden met het Latijnse coquere (bakken/koken).

Vergelijkbare keramische soorten

• azulejo
• faience
• kütahya
• terra sigillata
• witjes