Tuitgevel
Een tuitgevel is een strakke puntgevel met kleine horizontale schouders en een smalle rechthoekige hals bovenaan.
Betekenis
Een tuitgevel is een puntgevel met links- en rechtsonder een klein horizontaal gedeelte, de schouder, en eindigt bovenaan in een smalle, rechthoekige hals of tuitstuk. Het gevelprofiel is doorgaans strak en kan worden afgewerkt met decoratieve elementen zoals voluten op de schouders.
Toepassing
De tuitgevel komt voor als geveltype in stedelijke en historische bebouwing.
- Afwerking met een rollaag en soms met vlechtingen om de gevel steviger te maken en inregenen te beperken.
- Toepassing bij restauratie of aanpassing van aangetaste trapgevels, omdat een tuitgevel minder kwetsbaar is.
- Combinatie met een pannendak waarvan het dakvlak meestal iets lager ligt dan de rollaag.
Aandachtspunten
- Schouders zijn kleine horizontale delen; houd rekening met detaillering en voegafwerking op die plaatsen.
- Vlechtingen verhogen de stevigheid, verminderen de kwetsbaarheid en helpen tegen inregenen.
- Houd bij aansluiting met het dak rekening dat het dakvlak doorgaans lager ligt dan de rollaag.
- Behoud en restauratie van decoratieve onderdelen (bijv. voluten op de schouders) vraagt specifieke aandacht.
Verschil met trapgevel en schoudergevel
- Trapgevel: heeft een getrapt profiel; bij verwering werd een trapgevel soms aangepast naar een tuitgevel vanwege de grotere kwetsbaarheid van de trapvorm.
- Schoudergevel: is een tuitgevel (soms ook een puntgevel) waarbij de schuine zijden zijn getooid met een meer horizontaal element, waardoor de gevel meer op een romp met schouders lijkt; schouders zijn dan doorgaans iets lager en prominenter.