Vallende tand

Een vallende tand is het trapsgewijze verloop van stenen in metselwerk waarbij de lijn een zichtbare "vallende" beweging vormt.

Betekenis

Een vallende tand beschrijft het verloop van de stenen in een metselwerk waarbij de voeg- of steenlijn een "vallende beweging" toont. Bovendien duidt de term op een tijdelijke, trapsgewijze beëindiging van een gemetselde muur, bijvoorbeeld wanneer een deel van het metselwerk vervangen moet worden ("ingeboet moet worden").

Toepassing

Vallende tanden komen voor als detail of werkmethode in metselwerk.

  • In metselverbanden waar de steenrijen een hellende of dalende lijn vormen.
  • In klezoorverbanden met een vallende tand.
  • Als tijdelijke trapsgewijze beëindiging bij het ingeboeten of vervangen van een deel van een muur.

Aandachtspunten

  • Uitvoering als trapsgewijze beëindiging: opeenvolgende rijen die progressief inkorten.
  • Karakter tijdelijk: vaak toegepast als tussenfase bij herstel of vervolgwerk.
  • Niet verwarren met de staande tand; die term wordt aangeduid als toothing.

Verschil met staande tand

Waar de vallende tand een "vallende beweging" in de lijn van het metselwerk vertoont, wordt een staande tand aangeduid als toothing. De termen geven elk een ander detail in de beëindiging of overgang van gemetselde rijen.

Engelse termen

  • raking back
  • racked back