Betonskelet

Betekenis

Een betonskelet is een skelet van gewapend beton dat fungeert als dragende constructie van een gebouw. Het bestaat uit betonnen kolommen, balken en vloerplaten die doorgaans monolithisch met elkaar verbonden zijn tot één stijf geheel.

Toepassing

Het betonskelet wordt ingezet als hoofdconstructie voor verschillende gebouwtypen.

• Inwendige geraamte: een geraamte aan de binnenzijde van het gerede gebouw ("bonen", skelet)
• Uitwendige geraamte: een geraamte aan de buitenzijde van het gerede gebouw
• Geheel van betonnen vloeren en -wanden: vloeren en wanden vormen samen het draagende skelet

Aandachtspunten

• Meestal in het werk gestort, waardoor samenstellende delen monoliet verbonden zijn.
• Draagfunctie wordt verondersteld volledig door het skelet te worden opgenomen; gevels mogen daarom niet onterecht de indruk wekken zelf dragend te zijn.
• Betonconstructies worden vaak zichtbaar gelaten bij industriële gebouwen.
• Bij renovatie en herstel moet rekening gehouden worden met de monolithische verbindingen tussen kolommen, balken en platen.

Uitvoering

• In het werk gestorte opbouw: de samenstellende delen van het skelet worden doorgaans ter plaatse gestort en tot één stijf geheel samengesteld.

Historiek

• Eerste toepassing in Parijs in 1892 door Hennebique bij een appartementsgebouw (aangeduid als "Maison Hennebique"), daarmee ontstond de betonskeletbouw.
• Verbeteringen volgden met ijzeren beugels (1893) en gebogen wapening aan de bovenkant bij steunpunten (1897).
• Het patent verviel in 1907, waarna de bouwwijze algemeen gangbaar werd.
• Vroege voorbeelden omvatten een fabriek in Tourcoing (1895) met volledig zichtbaar betonskelet; vanaf circa 1920 kwam het betonskelet in het zicht terug, vooral binnen het Functionalisme.

Verschil met houtskeletbouw

• Materiaal: betonskelet bestaat uit gewapend beton; houtskeletbouw gebruikt hout.
• Constructieprincipe: betonskelet werkt als monolithisch geraamte van kolommen, balken en platen; houtskeletbouw berust op een houten draagstructuur.