Druiper
Een druiper is de doorhangende sluitsteen in de top van een gewelf die om decoratieve redenen ver naar beneden hangt.
Betekenis
De druiper is de sluitsteen die in de nok van een gewelf is geplaatst en door zijn doorhangende vorm visueel opvalt. De vorm is primair decoratief: de sluitsteen hangt ver naar beneden ten opzichte van het vlak van het gewelf.
Toepassing
Druipers komen voor in gewelven met een uitgesproken doorhangende sluitsteen.
- Toegepast in de late Gotiek.
- In hanggewelven (gewelf met druipers).
- Voorbeeld: koor van de Christ Church Cathedral in Oxford.
Aandachtspunten
- Doorhangende vorm: de sluitsteen steekt ver naar beneden en vormt een zichtbaar decoratief element.
- Terminologie: een gewelf dat druipers heeft wordt ook een hanggewelf genoemd.
- Gebruik vooral geassocieerd met gotische kerkelijke architectuur.
Terminologie / vertalingen
- Engels: pendant
- Frans: clef pendante