Fronton

Betekenis

Een fronton is een architectonische bekroning, meestal driehoekig of segmentvormig, geplaatst boven een gevelvlak, venster of toegangspartij. Het vormt een klassieke afwerking die de nadruk legt op de assen en compositie van een gebouw.

Toepassing

Frontons worden toegepast als decoratieve en accentuerende bekroning.

• Bekroning van gevels bij klassieke en neoklassieke gebouwen
• Bekroning van vensters en deuropeningen als kleinere uitvoering
• Gebruikelijk in bouwstijlen zoals de Renaissance, het Classicisme en klassieke neo-stijlen

Aandachtspunten

• Voorkomende hoofdvormen zijn driehoekig en segmentvormig.
• Varianten omvatten gebroken, geknikt, golvend, voluten- en rococovormen.
• Kleinere frontons boven deuren of ramen worden ook aangeduid als frontispice (frontispiece).
• Vorm en uitvoering zijn sterk stijlgebonden en bepalen de decoratieve uitwerking.

Typen / uitvoeringen

• Driehoekig fronton
• Gebroken fronton, driehoekig
• Geknikt fronton, driehoekig
• Segmentvormig fronton
• Gebroken fronton, segmentvormig
• Golvende frontonvormen
• Volutenfronton (ook met bekroning)
• Rococofronton

Historiek

Het fronton vindt zijn oorsprong in de klassieke oudheid en werd in latere periodes opnieuw populair. Tijdens de Renaissance nam het de plaats in van het gotische wimberg en kreeg het brede toepassing in renaissance-, classicistische en neoklassieke architectuur.

Terminologie

• Engels: pediment (voor klassieke gebouwen).
• Frontispice / frontispiece: aanduiding voor een kleinere uitvoering van een fronton boven een deur of raam; in het Nederlands ook wel frontispice geheten.