Geotextiel

Betekenis

Geotextiel is een dunne bekledingslaag van kunststof of textiel, aangebracht op het basismateriaal om als filter te dienen en uitspoeling van dat basismateriaal te voorkomen. Het materiaal is doorgaans waterdoorlatend, gronddicht, rot- en schimmelbestendig, heeft rek en een grote breuksterkte en is bestand tegen natuurlijke stoffen in de bodem.

Toepassing

Geotextiel wordt toegepast als filter- en scheidingslaag in grond- en waterbouw.

• Drainage
• Als filterlaag om behoud van basismateriaal te garanderen
• Tegen afschuiving van grond van een dijk
• Tegen piping
• Erosiebestrijding van oevers, eventueel gecombineerd met wilgentakken (wiepenconstructie) en waterbouwsteen bij sluisinganen en kades

Aandachtspunten

• Afstemmen op treksterkte en rek bij breuk door keuze tussen geweven en niet-geweven uitvoeringen.
• Nagaan of de vereiste waterdoorlatendheid en zanddichtheid voor de filterfunctie worden gehaald.
• Biologisch afbreekbare geotextielen toepassen alleen waar de vegetatie de functie later kan overnemen; niet geschikt bij eisen aan hoge sterkte, lange levensduur of specifieke doorlatendheid/zanddichtheid.
• Bij sterk verontreinigde grond is een scherm zoals geolock noodzakelijk omdat dat alle stoffen tegenhoudt.

Materialen / uitvoeringsvormen

• Meestal kunststof weefsel: bestaat als geweven (woven) en niet-geweven (non-woven) met diverse karakteristieken (treksterkte, rek bij breuk e.d.).
• Biologisch afbreekbare geotextielen worden gemaakt uit vezels zoals cellulose, wol, vlas, hout, riet, stro, miscantus, kokos, jute en sisal.
• Voorbeelden van producten zijn Typar en TenCate Geotube.