Huien

Betekenis

Huien is een verbastering van het woord heien. De term verwijst naar het handmatig heien van houten palen waarbij een heiploeg het gietijzeren heiblok met een reep optrok en op het commando "hui" het touw liet vieren.

Toepassing

De term komt voor in beschrijvingen van handmatig heien en in cultuurhistorische contexten.

• Beschrijven van traditionele heitechnieken met houten palen.
• Aangehaald in cursusmateriaal over materialen en technieken in oude bouwwerken.
• Gebruikt bij toelichting van volksverhalen over funderingen (bijv. beweringen over koeienhuiden).

Aandachtspunten

• Huien is etymologisch een verbastering van heien, geen aparte technische methode.
• Heiploeggrootte wordt in de beschrijving genoemd als circa 15 personen.
• Gebruikte onderdelen: een gietijzeren heiblok en een reep (touw) waarmee het blok werd bediend.
• Het commando "hui" van de heibaas markeerde het moment waarop de ploeg het touw gezamenlijk liet vieren.
• De mythe dat huizen, kerken of kerktorens op koeienhuiden gefundeerd zijn bestaat, maar daarvoor zijn doorgaans geen duidelijke aanwijzingen gevonden; wel zijn er enkele plaatselijke beweringen (bijv. woningen aan de oude Rottekade in Bergschenhoek) en een Bouwwereld-artikel over een dijkwoning die op koeienhuiden op staal zou zijn gefundeerd.

Herkomst

De benaming gaat terug op het vocale commando "hui" dat door de heibaas werd gebruikt tijdens het handmatig heien; daardoor is het woord huien ontstaan als verbastering van heien.