J-ring test

Betekenis

De J-ring bepaalt de vloeimaat van specie voor (zelfverdichtend) beton en meet hoe de specie uitvloeit wanneer zij over obstakels stroomt. Daarmee wordt het risico op blokkering door pinnen of staven aan de ring beoordeeld.

Toepassing

De J-ring wordt gebruikt voor laboratorium- en veldonderzoek naar de verwerkbaarheid van betonspecie.

• Bepalen van de uitvloeiing van (zelfverdichtende) betonspecie.
• Beoordelen van blokkering of hinder bij passage van obstakels.
• Vergelijken van vloeimaat met en zonder obstakels (d1 versus d2).

Aandachtspunten

• Ken de afmetingen en uitvoering van de ring: buitendiameter 324 mm, dikte 25 mm; standaard 16 staven Ø16 mm × 100 mm, ook verkrijgbaar met 12 staven of staven Ø18 mm.
• Gebruik de bijhorende vultrechter en eventueel een grondplaat met ringen om de afstand tot het middelpunt te kunnen aflezen.
• Houd de maximale testduur van 6 minuten aan.
• Noteer zowel de vloeimaat zonder ring (d1) als met ring (d2) om blokkering te beoordelen.

Uitvoering

Volg bij het uitvoeren van de J-ring test deze stappen:

• Bepaal eerst de vloeimaat zonder gebruik van de J-ring (resultaat: vloeimaat d1).
• Plaats de trechter in het midden van de ring.
• Vul de trechter in één keer.
• Trek de trechter 230 ± 75 mm omhoog binnen 3–4 seconden.
• Laat de betonspecie over de plaat uitvloeien en meet de diameter van de uitgevloeide specie (J-ring flow; resultaat: vloeimaat d2).

Interpretatie van resultaten

Bereken het verschil tussen normale vloeimaat en vloeimaat met J-ring (d1 -/- d2) en beoordeel aan de hand van:

• 0 tot 25 mm: geen zichtbare blokkering.

• 25 tot 50 mm: minimale tot matige blokkering.

• 50 mm: aanmerkelijke tot extreme blokkering.

Eisen / regelgeving

• De J-ring wordt besproken in de ontwerpnorm EN 12350-12.