Ruitjesproef

Betekenis

De ruitjesproef bepaalt de adhesie van verflagen door een ruitpatroon in de verf aan te brengen en te testen hoeveel verf bij verwijdering van tape loskomt van de ondergrond. Deze methode, ook aangeduid als adhesietest of kruissnede-hechtingsproef, is onder andere beschreven in NEN-EN-ISO 2409.

Toepassing

De ruitjesproef wordt toegepast voor het beoordelen van de hechting van coatings op verschillende ondergronden.

• Controleren van hechting van lak- en verflagen.
• Kwaliteitscontrole bij productie of restauratie van gecoate onderdelen.
• Vergelijken van hechting op harde en zachte ondergronden (bijvoorbeeld metaal of hout).
• Vaststellen van invloed van laagdikte op adhesie.

Aandachtspunten

• Breng in beide richtingen onderling evenwijdige sneden aan om een ruitpatroon te vormen.
• Houd een onderlinge afstand van sneden van 1 tot 3 mm; de afstand hangt samen met de dikte van de verflaag en de hardheid van de ondergrond.
• Druk een genormaliseerde tape op het ruitpatroon en verwijder die in één vloeiende beweging.
• Meet het percentage verf dat door het plakband van de ondergrond wordt losgetrokken als indicatie van de hechting.
• De locatie van de tape ten opzichte van het ruitjespatroon is gestandaardiseerd (NEN).

Uitvoering

• Maak eerst parallelle sneden in één richting en vervolgens evenwijdige sneden loodrecht daarop, zodat een ruitpatroon ontstaat.
• Plaats een genormaliseerde tape over het patroon, druk die aan en verwijder de tape daarna in een vloeiende beweging.
• Beoordeel visueel of kwantitatief welk percentage verf is losgekomen en interpreteer dat als mate van hechting.

Materialen / uitvoeringsvormen

• Genormaliseerde tape voor adhesietests.
• Testgereedschappen zoals de cc2200 van TQC Sheen.
• Complete testsets (bijvoorbeeld cc2200) met krasser, plakband, borstel en loep.
• Plakstripvarianten (bijv. vermeld als plakstrip van P.K. Koopmans Lakfabrieken) en aanvullend meet- en beoordelingsmateriaal.