Uitbouw

Betekenis

Een uitbouw is een aanbouw die aan het gebouw vastzit en doorgaans rechtstreeks vanuit het bestaande gebouw toegankelijk is. Vaak ontstaat een uitbouw doordat een groot gedeelte van de bestaande muur verdwijnt, zodat het oorspronkelijke en het nieuwe deel één samenhangende ruimte vormen.

Toepassing

De term wordt gebruikt voor aan- of aanbouwsituaties waarbij binnenruimte uitgebreid wordt.

• Bij plaatsing van een serre.
• Wanneer een groot gedeelte van een bestaande muur verdwijnt en binnen- en aanbouw één ruimte vormen.
• Als halfronde uitbouw bij een kerk (apsis).

Aandachtspunten

• Directe toegankelijkheid: de uitbouw is bereikbaar vanuit het bestaande gebouw.
• Ruimtevorming: vaak verdwijnt een aanzienlijk deel van de bestaande muur, waardoor een aaneengesloten ruimte ontstaat.
• Terminologie: in de praktijk wordt ook vaak de term aanbouw gebruikt.
• Regels en bestemmingsplan: vergunningvrije afmetingen kunnen variëren; documentatie vermeldde vroeger 2,5 m en kan nu 4 m zijn, mits het bestemmingsplan dit toelaat.

Eisen / regelgeving

• Er bestaat verwijzing naar het Besluit Omgevingsrecht met betrekking tot vergunningvrij bouwen voor uitbouwen, dakkapellen e.d.
• In geraadpleegde documentatie werd de vergunningvrije maximale uitbouw oorspronkelijk als 2,5 m aangegeven; dit kan nu 4 m zijn, op voorwaarde dat het bestemmingsplan dit toestaat.

Voorbeelden en verwante begrippen

• Serre: veelvoorkomend voorbeeld van een uitbouw.
• Erker: verwant begrip, zie ook.
• Balkon: apart begrip, wordt als verwant genoemd.
• Apsis: benaming voor een halfronde uitbouw bij een kerk.
• Aanbouw: gangbaardere term die vaak in plaats van 'uitbouw' wordt gebruikt.