Vide

Betekenis

Een vide is een verticale opente in een gebouw waarbij een deel van de verdieping erboven vrij blijft en zichtbaar is vanuit de ruimte onderaan. Daardoor krijgt de onderliggende ruimte doorgaans meer licht en een grotere ruimtelijkheid. De opente kan bewust ingezet worden als architectonisch element of als functionele verbinding tussen verdiepingen.

Toepassing

De vide komt veel voor in woongebouwen en publieke ruimtes.

• Toepassen boven woonkamers om lichtinval en ruimtelijkheid te vergroten.
• Benutten van een wandraam of wand voor een hoge boekenkast met ladder.
• Ruimte creëren voor een hoog object of kunstwerk in het interieur.
• Integreren in ontwerpen met open bouwen om visuele verbinding tussen niveaus te versterken.

Aandachtspunten

• Warmte stijgt: een ruimte met vide warmt als geheel trager op dan een volledig gesloten ruimte.
• Overwegen van een langzaam draaiende plafondventilator om opgestegen warme lucht naar beneden te stuwen.
• Bewaken van het karakter van de opente: de lege ruimte zelf is het belangrijkste kenmerk van een vide.
• Afwegen van akoestiek en privacy tussen de gekoppelde ruimten vanwege directe zicht- en luchtverbinding.

Etymologie

De term vide (leegte in bouwkundige context, na 1950) is ontleend aan het Franse woord vide, dat afkomstig is van het Latijnse viduus (beroofd van, zonder). Het woord bestaat daarnaast al vanaf circa 1550 ook als aanduiding voor "zie", afgeleid van het Latijnse videre.

Verschil met atrium, entresol en mezzanino

• Mezzanino / entresol: bij deze begrippen is het doel het creëren van een extra verdieping; bij een vide blijft het lege, open karakter primair.
• Atrium: wordt als verwant genoemd maar is niet hetzelfde concept; een vide richt zich op een opente naar een onderliggende ruimte binnen een gebouw.