Aanluiving
Een aanluiving is een oudere benaming voor een aanbouw met een schuinlopend dak dat tegen het hoofddak aansluit.
Betekenis
Een aanluiving is een aanbouw, veelal bij een boerderij, met een schuinlopend dak dat aansluit op het hoofddak. Doordat de dakvoet van oudere boerderijen vaak vrij laag ligt, vormt het dakvlak van de aanluiving een inwendige knik met het hoofddak en ligt het meestal iets platter.
Toepassing
De term beschrijft historische of traditionele aanbouwen met een luifelachtig dak; typische toepassingen zijn:
- Aanbouwen tegen boerderijdaken en vergelijkbare agrarische gebouwen.
- Luifelachtige aanbouw die als afdak fungeert langs de gevel.
- Komt vooral voor in voorbeelden uit de Zaanstreek (Noord-Holland).
Aandachtspunten
- Rekening houden met de lage dakvoet: het aansluitpunt vormt vaak een inwendige knik.
- Het dakvlak van de aanluiving is doorgaans platter dan het hoofddak.
- Term is historisch en regiogebonden; gebruik kan verschillen per streek.
- Grootere voorbeelden worden soms eerder als een aangekapt dak beschouwd dan als een aanluiving.
Verschil met verwante begrippen
- Luifel / afdak: de luif is onder meer de ruimte onder een afdak; een aanluiving is de aanbouw met het schuin lopende dak zelf.
- Aangekapt dak / knikdak: een aanluiving vertoont overlap met aangekapte of knikdaken, maar bij grotere aangekapte constructies spreekt men vaak eerder van een aangekapt dak dan van een aanluiving.
- Afdakswoning: verwant als type bouw met een afdak, maar niet synoniem met de specifieke, vaak kleinere aanluiving-aanbouw.