Arbeiderswoning
Een arbeiderswoning is een compact woonhuis, oorspronkelijk bestemd voor arbeiders en ambachtslieden.
Betekenis
Een arbeiderswoning is een klein woonhuis dat vaak deel uitmaakt van gekoppelde bebouwing (twee aan twee) of een rij woningen. Kenmerkend is de eenvoudige indeling met een woonvertrek, een keuken met bedsteden en een zolder of slaapzolder.
Toepassing
Arbeiderswoningen dienden als betaalbare huisvesting voor arbeidskrachten en ambachtslieden.
- Als gekoppelde woningen (twee aan twee).
- Als rijenwoningen van verscheidene aaneengeschakelde huizen.
- Met indeling bestaande uit woonvertrek, keuken met bedsteden en zolder/slaapzolder.
Aandachtspunten
- Vaak twee aan twee of in rijtjes gebouwd; herkenning aan de gekoppelde opbouw.
- Originele indeling bevat doorgaans bedsteden in de keuken en een zolder als slaapruimte.
- De woningen zijn van oorsprong klein, met beperkte verblijfsruimtes.
Historiek
Arbeiderswoningen worden sinds de tweede helft van de 19e eeuw gebouwd en ontstonden als woonvorm voor arbeiders en ambachtslieden.