Binding
Binding is het proces waarbij cement en water chemisch reageren waardoor beton uithardt en zijn verwerkbaarheid verandert.
Betekenis
Binding bij beton is de chemische reactie tussen cement en water waarbij het materiaal hard wordt (opstijft) en zijn consistentie verandert; deze reactie is exotherm en geeft warmte vrij. Het tempo van de binding bepaalt de verwerkbaarheid van de specie en het tijdsvenster waarin deze nog kan worden bewerkt.
Binding kan ook in bredere zin het aan elkaar kleven of de hechting van materialen aanduiden, bijvoorbeeld door een bindmiddel zoals kunsthars bij epoxyvloeren.
Toepassing
Binding speelt een rol bij:
- het bepalen van verwerkbaarheid en verwerkingstijd van beton- en mortelspieën.
- het sturen van uithardingsnelheid door temperatuurregeling of toevoeging van hulpstoffen.
- de kwaliteitscontrole met proefmethoden zoals de Vicat-proef voor begin- en eindbinding.
- het samenbinden van materialen met bindmiddelen (bijv. kunsthars in vloerafwerkingen).
Aandachtspunten
- Houd rekening met de snelheid van binding; die beïnvloedt hoelang specie verwerkbaar blijft.
- Beschouw de binding als exotherme reactie: warmteontwikkeling kan de snelheid verhogen.
- Gebruik hulpstoffen om de binding te vertragen of te versnellen afhankelijk van verwerkingsbehoefte.
- Pas de Vicat-proef toe om begin- en einde van de binding objectief vast te leggen.
Werking / principe
- Chemische reactie: cement en water reageren waarbij nieuwe hydraten ontstaan; deze reactie produceert warmte (exotherm).
- Temperatuurinvloed: het aanvoeren van warmte bevordert de snelheid van de binding; lagere temperaturen vertragen die snelheid.
- Hulpstoffen: speciaal ontwikkelde hulpstoffen kunnen de chemische binding uitstellen (vertraagmiddelen) of versnellen (versnelmiddelen).
- Vicat-proef: het begin van de binding wordt gedefinieerd als het tijdstip waarop een naald nog een bepaalde indringdiepte bereikt; het einde van de binding is het tijdstip waarop de naald niet langer in de pasta dringt.
Materialen / uitvoeringsvormen
- Cement is het klassieke bindmiddel in beton en mortel; bij cement treedt de beschreven chemische binding op.
- Andere bindmiddelen zoals kunsthars worden gebruikt voor hechtingstoepassingen (bijv. epoxyvloeren).
- Termen die in verband staan met binding zijn onder meer aluminiumcement, gips en nat-in-nat; deze duiden op specifieke bindmiddelen of uitvoeringswijzen binnen verschillende toepassingen.
Verschil met hechting
- Chemische binding (bij cement) verwijst naar een hydratieproces tussen cement en water dat tot uitharding leidt.
- Hechting of adhesion betreft het aan elkaar kleven van materialen met een bindmiddel; dit kan fysisch of chemisch van aard zijn en is niet beperkt tot cementgebonden systemen.