Kennis

Betekenis

Charles Sanders Peirce (1839–1914) omschreef kennis als "herstel van verstoorde gewoonten door de herziening van opvattingen" en als "een middel om ons gewone gedrag te stabiliseren na het opkomen van twijfel". Kennis ligt in verlengde van ervaring en ontstaat per definitie na het leren van iets nieuws en het afwegen daarvan, als een synthese.

Toepassing

Kennis speelt een rol bij het verwerken van nieuwe informatie en het aanpassen van gedrag.

• Herstellen van verstoorde gewoonten door bijstelling van opvattingen.
• Stabiliseren van gewoon gedrag nadat twijfel is ontstaan.
• Vormen van een synthese na het leren en afwegen van nieuwe ervaringen.

Aandachtspunten

• Bouwen op concrete ervaring: kennis ligt in het verlengde van ervaring.
• Afweging vereist: kennis ontstaat pas na het wegen van nieuwe informatie.
• Synthesekarakter: kennis is het samenvallen van nieuwe en bestaande inzichten.
• Onderscheid houden met verwante begrippen: zie de gerelateerde termen.

Relatie tot ervaring en leren

Kennis volgt op ervaring: het ontstaat nadat iemand iets nieuws heeft geleerd en dit heeft afgewogen ten opzichte van bestaande opvattingen. Daardoor heeft kennis zowel een empirische basis als een reflectief karakter.

Terminologie

• Vergelijkbare aanduidingen in het Engels: knowledge, know-how.
• Vergelijkbare of gerelateerde begrippen: competenties, management, nieuwe werken, waarschuwingsplicht.