Koof

Betekenis

Een koof is een lange, doorgaans doosvormige bouwkundige constructie op de snijlijn van wand en vlak plafond waarin men elementen wegwerkt. Vaak verbergt een koof ophangingen, leidingen of kleine open ruimtes boven kasten en kan deze voorzien worden van verlichting, direct (naar beneden) of indirect (naar boven). Soms dient de koof louter als architectonisch accent.

Toepassing

De koof komt voor in residentiële en interieurtoepassingen, onder andere:

• Verbergen van de ophanging van een gordijn.
• Wegwerken van de afvoerleiding van een mechanische afzuiging in de keuken.
• Omsluiten van de kleine open ruimte boven een kast.
• Integratie van verlichting voor directe of indirecte verlichting.
• Scheppen van een visueel accent binnen het interieur.

Aandachtspunten

• Vorm en functie: een koof is doorgaans doosvormig; gebogen of schuine overgangen worden eerder als kooflijst aangeduid.
• Verlichting: kiezen tussen directe (naar beneden) en indirecte (naar boven) plaatsing afhankelijk van lichtbeeld en doel.
• Toegankelijkheid: elementen die achter de koof zitten (leidingen, ophangingen) moeten bereikbaar blijven voor onderhoud.
• Architectonische inzet: een koof kan louter als decoratief element worden toegepast zonder technische verborgenheid.

Verschil met kooflijst

• Koof: lange, meestal doosvormige constructie die iets verbergt en ruimte biedt voor verlichting of installaties.
• Kooflijst: profiel dat als ornament in de hoek tussen muur en plafond wordt bevestigd; traditioneel omschreven als gebogen of schuine overgang.

Koofplafond

Een koofplafond is een plafond waarvan de overgang naar de dragende muren rondom is uitgevoerd met een kooflijst, meestal in de vorm van een gebogen gedeelte dat de overgang vormt.

Herkomst van de term

De term koof (plafondrand) is ontleend aan het Engelse "cove" (kleine inham, beschutte plaats, plafondrand); vergelijkbaar begrip: alkoof.