Treksterkte

Betekenis

Treksterkte is de maximale weerstand van beton tegen belastingen die het materiaal uit elkaar trekken. Door de heterogene structuur van beton is de treksterkte veel lager dan de druksterkte, waardoor beton zonder wapening gemakkelijk scheurt onder trekspanningen.

Toepassing

De treksterkte wordt gebruikt bij het beoordelen van beton en het bepalen van wapening.

• Bepalen van waar en hoeveel wapening nodig is op plaatsen met trekspanningen.
• Uitvoeren van trekproeven op proefmonsters voor materiaalkarakterisatie.
• Vergelijken met druksterkte en sterkteklassen voor materiaalkeuze en ontwerp.
• Inschatten van scheurvorming en de noodzaak van scheurbeperkende maatregelen.

Aandachtspunten

• Treksterkte van beton is vele malen kleiner dan zijn druksterkte.
• Verschillende vormen van trekkrachten komen voor: zuivere trek, splijtende trek, buigingen en draaiingen.
• Beton wordt gewapend op plaatsen met trekspanningen zodat de wapening de inwendige trekkrachten overneemt als het beton dreigt te scheuren.
• Wanneer er toch scheuren optreden, beperkt de wapening meestal de scheurwijdte.
• Voor beton met een druksterkte van 30 N/mm2 gelden als globale indicatie: zuivere trek 2,5 N/mm2; splijttrek 2,7 N/mm2; buigtrek 4,5 N/mm2.

Meten

De treksterkte kan bepaald worden met een trekproef: de maximale belasting die tijdens de proef op een proefmonster wordt uitgeoefend zonder dat er breuk optreedt. (Engels: ultimate tensile strength.)

Soorten trekkrachten

• Zuivere trek: rechtdoor trekkende belasting.
• Splijtende trek: trekkracht die het materiaal splijt.
• Buigingen: gecombineerd druk- en trekspanningen door buiging.
• Draaiingen: torsies die trekcomponenten in het materiaal veroorzaken.