Beerput

Betekenis

Een beerput is een kelder of verzamelput waarin uitwerpselen en ander afval worden opgeslagen. Historisch lag zo’n put achter huizen en was ze vaak relatief diep geplaatst om stankhinder te beperken.

Toepassing

De beerput heeft zowel historische als hedendaagse toepassingen.

• Achter huizen als opslagplaats voor menselijke uitwerpselen en huishoudelijk afval.
• Als vuilnisput voor maaltijdresten, gebroken servies, glas, tuinafval en kapotte huisraad (veelvuldig aangetroffen bij archeologische opgravingen).
• Op boerderijen voor opslag van dierlijke mest; moderne exemplaren zijn meestal in beton uitgevoerd.
• Als bron voor biomethaan en bepaalde chemicaliën, gebruikt bij groene stroom (biomassa) en vergelijkbare toepassingen.

Aandachtspunten

• Diepte: de put was gewoonlijk vrij diep, in ieder geval een meter of meer onder de grondwaterspiegel, om geuroverlast te vermijden.
• Inhoud: bevat zowel organisch materiaal (mest, etensresten) als anorganisch afval (servies, glas, huisraad).
• Constructie: bij intensieve veehouderij worden beerputten doorgaans in beton uitgevoerd.
• Energieproductie: de vergisting van opgeslagen mest kan leiden tot biomethaan, een bijproduct met energetische en chemische toepassingen.

Materialen / uitvoeringsvormen

• Traditioneel: kelder of verzamelput in de grond achter huizen.
• Hedendaags (landbouw): betonnen putten voor dierlijke uitwerpselen en mest.

Archeologische vondsten

• Maaltijdresten
• Gebroken serviesgoed en glas
• Tuinafval en kapotte huisraad Deze vondsten illustreren het historische gebruik als gecombineerde uitwerpsel- en vuilnisput.

Herkomst van de term

De term beerput komt van het Middelnederlandse bere (drek, slijk), later beer (menselijke uitwerpselen).