Sikhara
De sikhara is de karakteristieke toren van een Indiase tempel, gevormd als een bijenkorf en vaak rijkelijk versierd.
Betekenis
Een sikhara is bij een Indiase tempel de toren in de vorm van een bijenkorf. De term (uitspraak ongeveer "sjikhara") komt uit het Sanskriet en betekent letterlijk "bergtop".
Toepassing
De sikhara verschijnt als architectonisch element in tempelbouw.
- Vormt de kenmerkende toren van veel Indiase tempels.
- Draagt vaak complex reliëfwerk als decoratie.
- Is opgebouwd uit zichzelf herhalende volumes voor een verticale, gestapelde uitstraling.
Aandachtspunten
- Uitspraak: ongeveer "sjikhara".
- Etymologie: Sanskrietwoord dat "bergtop" betekent, wat verwijst naar de verticale, puntige vorm.
- Varianten in spelling en transliteratie komen voor (sikara, shikara, sjikara).
- Stijlvariaties bestaan, onder meer binnen de Nagara-bouwstijl.
Vorm en versiering
- Vorm: bijenkorfachtig, met gestapelde, herhalende volumina.
- Versiering: doorgaans voorzien van zeer veel en gedetailleerd reliëfwerk, wat de sikhara visueel onderscheidt binnen de tempelarchitectuur.
Typen / uitvoeringen
- Verschillen tussen regio's en bouwstijlen; de Nagara-bouwstijl kent meerdere varianten van sikhara's.
Verschil met garbhagriha
- De sikhara is een torenvormig bovenelement en wordt gewoonlijk rijker gebeeldhouwd dan de garbhagriha, waarmee het binnen de tempelarchitectuur in contrast staat.