Wijkverdichting

Betekenis

Wijkverdichting (ook: inbreiding) verwijst naar het bouwen van nieuwe woningen op open ruimten of plantsoenen in reeds bebouwde wijken. In de jaren zestig van de 20e eeuw waren in veel wijken ruime plantsoenen, bomen en singels ingebouwd zodat later die open ruimten al decennialang worden benut voor bijkomende woningbouw. Engels: in-fill development.

Toepassing

Wijkverdichting treedt op wanneer bestaande open of groenzones binnen de bebouwde kom worden ingevuld met nieuwbouw.

• Bouw van woningen op bestaande plantsoenen of open ruimte binnen de bebouwde kom.
• Invulling van ruimten die in de jaren 1960 vrijgehouden werden voor groen, singels of bomen.
• Voorkomend als middel om woningen toe te voegen zonder uitbreiding naar buiten de stad.

Aandachtspunten

• Controversieel: de noodzaak van bijkomende verdichting wordt soms betwijfeld en roept vragen op over concentratie van mensen op beperkte oppervlakte.
• Vergelijking met buitengebied: behoud van natuur buiten steden wordt aangevoerd, maar weilanden worden elders ingevuld met zonneparken, distributiecentra en intensieve veeteelt.
• Beïnvloeding van klimaatcomfort: wijkverdichting kan leiden tot meer hittestress in de zomer.
• Compensatie met groen: extra aanplant van bomen vermindert hittestress maar beperkt tegelijk de mate van mogelijke verdichting.

Relatie tot andere begrippen

• inbreiding / inbreiden: synoniem gebruikt voor hetzelfde principe van invulling binnen bestaande wijken.
• optoppen: alternatieve verdichting door het verhogen van bestaande gebouwen.
• aanplanken, opdikken: gerelateerde ingrepen in de gebouwde omgeving die samenhangen met ruimtelijke verdichting.